Sergei Redkin

Sergei Redkin
Sergei Redkin (b. 1991), pianist – Third Prize (XV International Tchaikovsky Competition, 2015)

Sunday, November 06, 2016

Giacomo Puccini: La Bohème – Maribel Salazar, Mario Rojas, Orquesta & Coro del Teatro de Bellas Artes, Enrique Patron de Rueda – Monday, November 7, 2016, 1:00 AM – Live on Livestream

"La bohème" is an opera in four acts, composed by Giacomo Puccini to an Italian libretto by Luigi Illica and Giuseppe Giacosa, based on "Scènes de la vie de bohème" by French writer Henri Murger. The world premiere performance of "La bohème" was in Turin on 1 February 1896 at the Teatro Regio, conducted by the young Arturo Toscanini; its U.S. premiere took place the following year, 1897, in Los Angeles. Since then, "La bohème" has become part of the standard Italian opera repertory and is one of the most frequently performed operas worldwide.

Live from Palacio de Bellas Artes, Mexico City.

Monday, November 7, 2016, 1:00 - 3:30 AM (EET, UTC+02:00)



Η όπερα του Τζάκομο Πουτσίνι «Λα Μποέμ» βασίζεται στις «Σκηνές από την Μποέμικη Ζωή» του Ανρί Μιρζέρ (1845-1848) και στο θεατρικό «Μποέμικη Ζωή» που εμπνεύστηκε από αυτές ο Τεοντόρ Μπαρριέρ (1849). Το ποιητικό κείμενο είναι των Τζουζέππε Τζακόζα και Λουίτζι Ίλλικα. Η παγκόσμια πρεμιέρα του έργου έγινε στο Βασιλικό Θέατρο του Τορίνο την 1η Φεβρουαρίου του 1896, υπό τη διεύθυνση του Αρτούρο Τοσκανίνι.

Ζωντανή μετάδοση από το Palacio de Bellas Artes της πόλης του Μεξικού.

Δευτέρα 7 Νοεμβρίου 2016, 1:00 - 3:30 πμ.



Giacomo Puccini (1858-1924)

♪ La Bohème (1896)

Opera in 4 Acts

Mimi..........Maribel Salazar, soprano
Rodolfo..........Mario Rojas, tenor
Musetta..........Angelica Alejandre, soprano
Schaunard..........Jorge Ruvalcaba, baritone
Benoît / Alcindoro..........Leszek Zawadka, baritone
Colline..........Alejandro López, bass
Marcello..........Juan Carlos Heredia, baritone
Parpignol..........Luis Alberto Sánchez, tenor

Coro infantil: Coral Ensamble México
Orquesta & Coro del Teatro de Bellas Artes

Conductor: Enrique Patron de Rueda

Direction: Luis Miguel Lombana

Live from Sala Principal del Palacio de Bellas Artes, Mexico City

Monday, November 7, 2016, 1:00 - 3:30 AM (EET, UTC+02:00)

Live on Livestream
















Puccini's fourth opera met obstacles on its way to the stage. Although the subject had come to his attention by the time he was finishing Manon Lescaut at the end of 1891, Puccini was not yet committed to writing an opera on the bohemian theme. His collaborator Luigi Illica was a strong advocate, however, and Puccini had decided by early 1893 to have him work out the scenario. In a chance meeting, Puccini learned that Ruggero Leoncavallo, one of his strongest rivals, had made great progress on his own La Bohème. The two composers took their arguments and counteraccusations to the popular press. Puccini's resolve was strengthened, and Illica persuaded Giuseppe Giacosa (who, as a respected poet, had considered the subject unworthy) to work on the versification of the story. It took nearly three years for the librettists to satisfy Puccini and for him to compose the opera.

La Bohème's long-awaited premiere was conducted by the young Arturo Toscanini. Critics who had adored the composer's Manon Lescaut and were expecting something dark and dramatic were a bit put off by the sweetness of La Bohème's story, but audiences were highly receptive. Soon La Bohème had eclipsed Manon Lescaut in popularity. Puccini described the public reaction as a "splendid reception". In fact, the results so pleased the team of Puccini, Illica, and Giacosa that the men – who had first worked together to finish Manon Lescaut – reunited to create two equally beloved operas: Tosca (1900) and Madama Butterfly (1904).

La Bohème, which marks Puccini's emergence as a fully mature and original composer, contains some of the most-memorable arias and musical scenes in opera. Throughout, Puccini relies on short musical motifs that represent characters, themes, and moods so that the music underscores and highlights aspects of the drama. In the case of Mimì and Rodolfo, musical phrases bring the opera full circle and let the music reveal the memories recurring in the minds of the lovers as they say farewell.

Source: Betsy Schwarm (britannica.com)


Cast and vocal parts:
Mimì, a seamstress (soprano)
Rodolfo, a writer, one of the four bohemians (tenor)
Musetta, a working girl, Marcello's former lover (soprano)
Marcello, an artist, one of the four bohemians (baritone)
Schaunard, a musician, one of the four bohemians (baritone)
Colline, a philosopher, one of the four bohemians (bass)
Benoit, a landlord (bass)
Alcindoro, a wealthy suitor to Musetta (bass)
Parpignol, a toy peddler (tenor)
Custom-house sergeant (bass)
Students, young women, citizens, shopkeepers, street vendors, soldiers, waiters, children.



Η υπόθεση της «Λα Μποέμ» εκτυλίσσεται στο Παρίσι περίπου το 1830. Τέσσερεις φίλοι, ο ποιητής Ροντόλφο, ο μουσικός Σονάρ, ο φιλόσοφος Κολίν και ο ζωγράφος Μαρτσέλο, παρ' όλη τη φτώχεια τους ζουν αμέριμνοι σε μια φτωχή σοφίτα. Στη σοφίτα του αχώριστου κουαρτέτου, ο Μαρτσέλο προσπαθώντας να ζεσταθεί παίρνει ένα χειρόγραφο και το ρίχνει στη φωτιά ενώ ο Ροντόλφο προσπαθεί να γράψει. Μπαίνει ο Κολίν και πίσω του έρχεται ο Σoνάρ, με φαγώσιμα, κρασί, ξύλα και χρήματα. Οι τέσσερεις φίλοι αρχίζουν με κέφι το γλέντι τους, μα σε λίγο τους διακόπτει ο σπιτονοικοκύρης που ζητάει το νοίκι. Βλέποντας τα χρήματα πάνω στο τραπέζι παίρνει και αυτός μέρος στο γλέντι. Τελικά οι τρεις φίλοι φεύγουν για το Καφέ Μομίς και ο Ροντόλφο μένει μόνος.

Αμέσως μετά ο Ροντόλφο ακούει ένα δειλό χτύπημα στην πόρτα. Είναι ένα νέο κορίτσι, η Μιμή, μία γειτονοπούλα που ζητά ν' ανάψει το κερί της. Καθώς μπαίνει μέσα την πιάνει ένας δυνατός βήχας και πέφτει λιπόθυμη, μέχρι που τη συνεφέρει ο Ροντόλφο. Η Μιμή φεύγει αλλά διαπιστώνει πως έχει χάσει το κλειδί της. Καθώς γυρίζει να ψάξει να το βρει, σβήνει το κερί της. Σβήνει και το κερί του Ροντόλφο. Ο Ροντόλφο βρίσκει το κλειδί αλλά το κρύβει στην τσέπη του και προσποιείται ότι συνεχίζει το ψάξιμο. Ψαχουλεύοντας στα σκοτεινά συναντώνται και ο Ροντόλφο λέει στη Μιμή το όνομά του και την ενθαρρύνει να του μιλήσει για τον εαυτό της. Εκείνη του λέει πόσο θα προτιμούσε να ζει στην εξοχή που είναι γεμάτη λουλούδια. Ο Ροντόλφο, συγκινημένος από την αθωότητά της, μαγεύεται ολότελα από την ομορφιά και τη χάρη της.

Η Μιμή παρακαλεί τον Ροντόλφο να πάνε μαζί να βρουν τους φίλους του και πράγματι πηγαίνουν στο Καφέ Μομίς όπου συναντούν τους άλλους τρεις. Ξαφνικά ακούγονται χαρούμενες φωνές από τις πωλήτριες των καταστημάτων και σε λίγο εμφανίζεται η Μουζέτα, άλλοτε ερωμένη του Μαρτσέλο, η οποία τώρα ζει με τον γέρο και πλούσιο Αλτσιντόρο. Η Μουζέτα  προφασίζεται πως την πληγώνει το παπούτσι της και στέλνει τον Αλτσιντόρο να της το φτιάξει. Εκείνη τρέχει στον Μαρτσέλο και τα ξαναφτιάχνουν. Η συντροφιά, ακούγοντας μακρινούς ήχους μουσικής, φεύγει σηκώνοντας με κέφι την ξυπόλυτη Μουζέτα στους ώμους.

Αργότερα, ο Μαρτσέλο και η Μουζέτα βρίσκονται σε μια ταβέρνα. Ο Μαρτσέλο έχει εγκαταλείψει την τέχνη του για να κάνει επιγραφές ενώ η Μουζέτα δίνει μαθήματα τραγουδιού. Στο μεταξύ ο Ροντόλφο κάνει δυστυχισμένη τη Μιμή με τις ζήλιες του και τους καβγάδες του. Η Μιμή έρχεται να ζητήσει βοήθεια από τον Μαρτσέλο. Καθώς του μιλάει για τα βάσανά της, ακούει τον Ροντόλφο να πλησιάζει. Για να μην τη δει, εκείνη κρύβεται κάπου. Ο Ροντόλφο λέει στον Μαρτσέλο πως θέλει να διακόψει τη σχέση του με τη Μιμή γιατί δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να καβγαδίζουν. Όμως ένας βήχας που ξεσπά, προδίδει την κρυψώνα της Μιμής. Ο Ροντόλφο, βλέποντας την ομορφιά της, μετανιώνει και τρέχει κοντά της αλλά εκείνη το σκάει. Κατόπιν ο Μαρτσέλο πιάνει τη Μουζέτα να φλερτάρει με έναν άλλο και χωρίζουν. Όμως τόσο ο Μαρτσέλο όσο και ο Ροντόλφο σκέφτονται ακόμη τη Μουζέτα και τη Μιμή αντίστοιχα.

Λίγο καιρό αργότερα, παρουσιάζεται η Μουζέτα φέρνοντας μαζί της τη Μιμή που είναι πολύ άρρωστη. Ο Ροντόλφο αγκαλιάζει τη Μιμή υποφέροντας στη σκέψη ότι δεν μπορεί να τη βοηθήσει γιατί δεν έχει χρήματα. Η Μουζέτα αποφασίζει να πουλήσει τα σκουλαρίκια της. Αμέσως αγοράζει ένα γούνινο μανσόν για να ζεστάνει τα χέρια της Μιμής. Ο Κολίν, συγκινημένος από τον αλτρουισμό της Μουζέτας, πηγαίνει να πουλήσει το πανωφόρι του για να αγοράσει μερικές λιχουδιές για τη Μιμή. Ο Ροντόλφο και η Μιμή μένουν μόνοι.

Οι φίλοι ξαναγυρίζουν με φάρμακα και άλλα δώρα και πείθουν τη Μιμή πως είναι από τον Ροντόλφο. Εκείνη κλείνει τα μάτια της και μοιάζει σαν να κοιμάται. Ο Μαρτσέλο πηγαίνει κοντά της και βλέπει πως είναι πεθαμένη. Αποσύρεται βαθιά λυπημένος. Ο Ροντόλφο, που αντιλαμβάνεται τι έχει συμβεί, τρέχει και ρίχνεται στο κρεβάτι ξεσπώντας με απόγνωση σε λυγμούς και φωνάζοντας το όνομα της αγαπημένης του που έχει χαθεί για πάντα.
















See also

Live on Livestream: All Past Events

No comments:

Post a Comment