Christian Thielemann

Christian Thielemann

Tuesday, June 13, 2017

Ludwig van Beethoven: Symphony No.5 in C minor – Wiener Philharmoniker, Christian Thielemann (HD 1080p)














Christian Thielemann, one of the most recognized conductors of our time, joins forces with the prestigious Wiener Philharmoniker and Unitel Classica, the world's leading audiovisual production company for classical music, in a monumental project: BEETHOVEN 9, the recording of all nine symphonies by Ludwig van Beethoven for TV, DVD and New Media: the "Beethoven cycle of the 21st century"!

Using the newest technology of our century, Unitel Classica and Austrian Television (ORF) produce this "super-cycle" in the Golden Hall of Vienna's Musikverein in HD and 5.0 Surround Sound. BEETHOVEN 9 kicked off in December 2008 with the recording of the First and Second Symphonies.

BEETHOVEN 9 brings to a new climax the longstanding collaboration between Thielemann, who enjoys a sterling reputation as an interpreter of Beethoven and the German Romantics, and the Wiener Philharmoniker, which has been cultivating the music of Beethoven since its founding nearly 170 years ago and is one of the few great orchestras to have preserved its unique sound. Unitel Classica can look back on more than 40 years of collaboration with the Wiener Philharmoniker and on its pioneering cycles of Beethoven's symphonic works with Herbert von Karajan and Leonard Bernstein.



Ο Κρίστιαν Τίλεμαν, ένας μαέστρος που δεν φοβάται να χαρακτηριστεί παραδοσιακός ή και ρομαντικός, καταθέτει το προσωπικό του όραμα για τον Μπετόβεν, σεβόμενος παράλληλα την ερμηνευτική παράδοση που καλλιεργείται στη Βιένη τα τελευταία 160 χρόνια και την οποία η γενιά της λεγόμενης «ιστορικής ερμηνείας» έχει θέσει υπό αμφισβήτηση.

Ο Λούντβιχ βαν Μπετόβεν άρχισε να σχεδιάζει τη Συμφωνία αρ. 5 το 1803, κατόπιν παραγγελίας του κόμη της Άνω Σιλεσίας, Φραντς φον Όπερσντορφ, αλλά την αφιέρωσε στους χορηγούς του, πρίγκιπα Φραντς Γιόζεφ φον Λόμπκοβιτς και κόμη Αντρέι Ραζουμόφσκι. Το μεγαλύτερο μέρος της γράφτηκε το 1807 και ολοκληρώθηκε στις αρχές του 1808. Πρόκειται για ένα από τα δημοφιλέστερα μουσικά έργα του κλασικού ρεπερτορίου και ίσως το πιο γνωστό του Γερμανού συνθέτη. Ο Άγγλος συγγραφέας Ε. Μ. Φόρστερ έγραψε ότι είναι «ο πιο σαγηνευτικός ήχος που εισχώρησε ποτέ στην ακοή του ανθρώπου».

Ήταν μια εποχή που η κυριαρχία της ναπολεόντειας Γαλλίας βρισκόταν στο απόγειό της, σε αντίθεση με την Αυστρία που έχασε όλες τις κρίσιμες μάχες με σημαντικές απώλειες εδαφών. Ο Μπετόβεν, έχοντας δημοκρατικά φρονήματα, έτρεφε συμπάθεια για τη Γαλλία και τον Ναπολέοντα, έως το 1804, που ο Γάλλος στρατηγός αναγορεύθηκε σε Αυτοκράτορα. Σε προσωπικό επίπεδο, ο μεγάλος μουσουργός βίωνε μαρτυρικά τη σταδιακή απώλεια της ακοής του.

Η πρεμιέρα του έργου δόθηκε στο Θέατρο της Βιένης στις 22 Δεκεμβρίου 1808 με τον Μπετόβεν στο πόντιουμ. Ήταν μια συναυλία-μαμούθ, διάρκειας τεσσάρων ωρών, με έργα του συνθέτη. Εκτός από την Πέμπτη, παρουσιάστηκαν η Συμφωνία αρ. 6, το Κοντσέρτο για πιάνο και ορχήστρα αρ. 4, η Χορωδιακή Φαντασία για πιάνο, χορωδία και ορχήστρα, και μέρος από τη Λειτουργία σε Ντο μείζονα. Η υποδοχή του έργου από το κοινό ήταν χλιαρή και οφειλόταν στις αντίξοες συνθήκες με τις οποίες πραγματοποιήθηκε η συναυλία. Η ορχήστρα με μόνο μία πρόβα έκανε πολλά λάθη, ενώ η αίθουσα ήταν παγωμένη και το ακροατήριο εξουθενωμένο από τη μεγάλη διάρκεια της συναυλίας. Όμως, ένα χρόνο αργότερα, η Πέμπτη έγινε δεκτή με ενθουσιασμό από το κοινό της Βιένης και συνοδεύτηκε από μία αποθεωτική κριτική του συνθέτη και συγγραφέα Ε.Τ.Α. Χόφμαν στη Γενική Μουσική Εφημερίδα.

Η Πέμπτη είναι γραμμένη για 1 πίκολο, 2 φλάουτα, 2 όμποε, 2 κλαρινέτα, 2 φαγκότα, 1 κοντραφαγκότο, 2 κόρνα, 2 τρομπέτες, 3 τρομπόνια, τύμπανα και ορχήστρα εγχόρδων. Το αρχικό δραματικό μοτίβο με τις τέσσερεις νότες (τρεις σύντομες και μία μεγάλη), είναι το πιο αναγνωρίσιμο στην Ιστορία της Μουσικής. Για κάποιους ακροατές αντιπροσωπεύει είτε τη μοίρα («Έτσι χτυπά η μοίρα την πόρτα», έλεγε ο Μπετόβεν στον γραμματέα του, Άντον Σίντλερ), είτε την πάλη του καλλιτέχνη με τον εχθρικό κόσμο, ή τη νίκη (στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου χρησιμοποιήθηκε ως σύμβολο της νίκης των Συμμάχων). Κυριαρχεί σε ολόκληρο το πρώτο μέρος και αποτελεί τον συνδετικό κρίκο με το λυρικό δεύτερο μέρος, με το μυστηριακό τρίτο και το θριαμβικό φινάλε.

Η Συμφωνία αρ. 5 του Μπετόβεν άνοιξε νέους δρόμους στη μουσική και επηρέασε σπουδαίους συνθέτες, όπως ο Μπραμς, ο Τσαϊκόφσκι, ο Μπρούκνερ, ο Μάλερ και ο Μπερλιόζ. Μαζί με την Τρίτη και την Ένατη Συμφωνία αποτελούν τις πιο επαναστατικές συνθέσεις του Μπετόβεν.

Πηγή: sansimera.gr



CHRISTIAN THIELEMANN CONDUCTS LUDWIG VAN BEETHOVEN

Ludwig van Beethoven (1770-1827)

♪ Symphony No.5 in C minor, Op.67 (1807-1808)

i. Allegro con brio
ii. Andante con moto
iii. Scherzo: Allegro
iv. Allegro

Wiener Philharmoniker
Conductor: Christian Thielemann

Wiener Musikverein, April 2010

(HD 1080p)

Uploaded on Youtube for the Blog "Faces of Classical Music"


Beethoven worked on the Fifth Symphony for more than four years, completing it in 1808, and introducing it on December 22 of that year at what must have been one of the most extraordinary concerts in history. The marathon program included the Fifth and Sixth Symphonies; the Choral Fantasy, Op.80; the Fourth Piano Concerto; and parts of the Mass in C. Vienna was in the grip of exceptionally cold weather, the hall was unheated, and the musicians woefully under-prepared. As Schindler noted, "the reception accorded to these works was not as desired, and probably no better than the author himself had expected. The public was not endowed with the necessary degree of comprehension for such extraordinary music, and the performance left a great deal to be desired".

Following early indifference, the public only gradually began to come to terms with the Fifth. One of its earliest proponents, the poet and composer E.T.A. Hoffmann wrote, "How this magnificent composition carries the listener on and on in a continually ascending climax into the ghostly world of infinity!... the human breast, squeezed by monstrous presentiments and destructive powers, seems to gasp for breath; soon a kindly figure approaches full of radiance, and illuminates the depths of terrifying night". In his Howard's End, E.M. Forster writes of the work, suggesting that it satisfies "all sort and conditions". The characters of Helen and Tibby know the work well, the latter even describing "the transitional passage on the drum" before the finale. That Forster dwelt at such length on the work shows the extent to which it had become absorbed into the Romantic consciousness.

Hermann Kretzschmar wrote of the "stirring dogged and desperate struggle" of the first movement, one of the most concentrated of all Beethoven's symphonic sonata movements. It is derived almost exclusively from the rhythmic cell of the opening, which is even felt in the accompaniment of the second subject group. There follows a variation movement in which cellos introduce the theme, increasingly elaborated and with shorter note values at every reappearance. A second, hymn-like motif is heard as its counterfoil.

The tripartite scherzo follows; the main idea is based on an ominous arpeggio figure, but we hear also the omnipresent "Fate" rhythm, exactly as it is experienced in the first movement. The central section, which replaces the customary trio, is a pounding fugato beginning in the cellos and basses, and then running through the rest of the orchestra. Of particular structural interest is the inter-linking bridge passage which connects the last two movements. Over the drumbeat referred to by Forster's Tibby, the music climbs inexorably toward the tremendous assertion of C major triumph at the start of the finale. The epic grandeur of the music, now with martial trombones and piccolo added (the Fifth also calls for contrabassoon), has irresistible drive and sweep, though that eventual victory is still some way off is suggested by the return of the ominous scherzo figure during the extended development.

Source: Michael Jameson (music.com)













See also

Ludwig van Beethoven: Symphony No.8 in F Major – Wiener Philharmoniker, Christian Thielemann (HD 1080p)

Ludwig van Beethoven: Symphony No.7 in A major – Wiener Philharmoniker, Christian Thielemann (HD 1080p)

Ludwig van Beethoven: Symphony No.6 in F major "Pastoral" – Wiener Philharmoniker, Christian Thielemann (HD 1080p)

Ludwig van Beethoven: Symphony No.4 in B flat major – Wiener Philharmoniker, Christian Thielemann (HD 1080p)

Ludwig van Beethoven: Symphony No.3 in E flat major "Eroica" – Wiener Philharmoniker, Christian Thielemann (HD 1080p)


Ludwig van Beethoven: Symphony No.2 in D major – Wiener Philharmoniker, Christian Thielemann (HD 1080p)


Ludwig van Beethoven: Symphony No.1 in C major – Wiener Philharmoniker, Christian Thielemann (HD 1080p)


Staatskapelle Dresden. New Year's Eve Concert 2015 – Lang Lang, Rinat Shaham, Lucas Meachem, Christian Thielemann (HD 1080p)


Richard Strauss: Four Last Songs & Alpine Symphony – Anja Harteros, Staatskapelle Dresden, Christian Thielemann


Wagner Birthday Gala – Jonas Kaufmann, Staatskapelle Dresden, Christian Thielemann (HD 1080p)


No comments:

Post a Comment